Ακονίζοντας την ηλεκτρονική πένα, με θέμα το Ελληνικό Πανεπιστήμιο που Έζησα.

Το πανεπιστήμιο, για μένα τελικά είναι κοινωνικοποίηση με αφορμή την επιστήμη. Επιστήμη και άνθρωποι γίνονται ένα, για μένα επιστήμη χωρίς κοινωνικότητα, κάτι που απλόχερα μας χαρίζει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, είναι φαγητό χωρίς αλάτι.
Εντέλει τι ποιο όμορφο απο μια ζωή γεμάτη φίλους απο τα φοιτητικά χρόνια και φοιτητικά χρόνια γεμάτα φιλίες, ανατροπές, χαρές και λύπες. Άλλωστε η επαφή σε ένα πολυσυλλεκτικό περιβάλλον ανθρώπων που σφίζουν απο ιδέες και όρεξη για ζωή είναι η μόνη που μπορεί να παράγει υγιείς ιδέες και συγκροτιμένα άτομα.
Δεν πιστεύω στο πολύωρο διάβασμα για το διάβασμα και στην απομόνωση, και πιστεύω πως πολλές φορές η απόδοση στο όριο, όταν όλα τα στατιστικά είναι εναντίων σου όμως εσύ προσπαθείς και τα καταφέρνεις, είναι εκείνο που μας διαφοροποιεί και μας κάνει δυνατούς.