Oz

Ammos Oz , συγγραφέας, απο τους σπουδαιότερους, μίλησε για τον φανατισμό, την βία.
Τίποτα δεν μπορεί να γίνει με φανατισμό και βία, κανείς δεν μπορεί να επιβάλει τις απόψεις του στον άλλο.

Τι ειρωνία, το αφιέρωμα στην βία του blog θα ξεκινούσε πριν λίγες μέρες, σήμερα παρακολουθούμε τον πόλεμο που μαίνεται!

Είναι 9μμ λίγο πρίν το 2008 μας αφήσει για να έρθει το νέο έτος, ας κάνουμε μία σύντομη ανασκόπηση σε ρυθμό ελληνικό χαλαρό!

Πάμε λοιπόν!!!!!
Κόσοβο
Πετρέλαιο
Ομπάμα
Ρωσία VS Γεωργία σημειώσατε 1-0
Οικονομική Κρίση
Βατοπαίδι
Η γενιά των 600 € βρυχάται με αφορμή τον θάνατο ενός 15χρονου
Περιβάλλον για τα μπάζα
Ζωή μιζέρια

Και ο χρόνος κλείνει ηρωικά με ένα πόλεμο Ισραήλ VS Χαμάς ουδέν σχόλιο
ΔΕΝ πρόκειται να κάνω κανένα σχόλιο κάθε πλευρά βιώνει τα προβληματά της
και μόνη της γνωρίζει τον πόνο της, αλοίμονο σε εμάς τους απλούς πολίτες.

Ναι κυρίες και κύριοι στην χρονιά που πέρασε ορισμένοι παίξαν το μέλλον του πλανήτη
και των κατοίκων του στο χρηματιστήριο με αποτέλεσμα το πετρέλαιο να γίνει πανάκριβο καθώς και άλλα βασικά αγαθά υπενθυμίζοντας σε όλους μας οτι είμαστε αυτό που είμαστε χάρην στον πετρέλαιο, του οποίου διαχειριστές είναι πολιτικοί και οικονομολαμόγια.

Όμως για μισο λεπτάκι, το blog είναι θετικής σκέψης, συγνώμη παρασύρθηκα!

Ενέργεια, αυτό είναι το θέμα αυτό είναι το πρόβλημα!
Μας τελείωνει και τί θα κάνουμε!

Νέες εφευρέσεις μας τελειώνουν τι κάνουμε!

Νέες απόψεις και ιδεολογίες οι παλιές φορέθηκαν διαβρώθηκαν και δεν πάνε άλλο!

Αυτά τα ολίγα!

Εύχομαι Καλή διασκέδαση
Και καλά μυαλά! το 2009!

Sailman / come to sail together into the FUTURELAND/

xronia polla ή Χρόνια Πολλά!

Χρόνια Πολλά και καλά, με υγεία και ανθρωπιά. Χρόνια με ψυχή και καρδιά.

Αυτές οι μέρες ας γίνουν για όλο τον Ελληνισμό, μέρες συλλογισμού και σκέψεων, ανάμεσα στην χαρά και την καλοπέραση.

Εύχομαι σε όλους τις καλύτερες γιορτές.

Εύχομαι μετά τις γιορτές με ώριμες σκέψεις και σύνεση να βρούμε την πορεία μας και να χάσουμε μια σταγόνα εγωισμό απο το ποτήρι μας για το καλό ημών και υμών.

Πάμε πάλι απο την Αρχή

Ζώ για το κέρδος ή Ζω για το συναίσθημα, αυτό που καμία μηχανή δεν έχει, αυτό που με κάνει φθαρτό και με οδηγεί στον θάνατο. Αν διδαχθώ να ζώ για το συναίσθημα από το περιβάλλον μου, γονείς και σχολείο τότε η κοινωνία που θα ζώ θα λειτουργεί ανθρώπινα, γεμάτη συναισθήματα με λέξεις που σπανίζουν και με τρόπο αρκετά διαφορετικό απο τον υλιστικό εγωιστικό κόσμο του Ζώ για το κέρδος που μας οδηγεί στην εξάρτηση απο τα μηχανήματα: κινητό, υπολογιστής πλασάρονται ως προεκτάσεις του εγώ μας. Διότι το κέρδος δημιουργεί ανάγκες οι ανάγκες δημιουργούν υποχρεώσεις και οι υποχρεώσεις μας βάζουν στον γύαλινο κόσμο του ζω για να καταναλώνω.
- Ξέρεις όμως κάτι μπορείς να ζείς για να καταναλώνεις, όχι κινητά και υπολογιστές, ρούχα και κοσμήματα αλλά συναισθήματα! κάνοντας πολύ πιο ήπια και συνειδητοποιημένη ζωή. Οι πόροι υπάρχουν το θέμα είναι οτι παρήχθησαν γενιές οι οποίες δεν μπορούν να νιώσουν την αλάνα ούτε την μυρωδιά του χώματος.

Η χώρα μας χωράει όλον τον κόσμο στην ήπια συνειδητοποιημένη ζωή, του πολιτισμού και του συναισθήματος. Και τέλος εκείνο που διδάχθηκα όλη μου την ζωή είναι πως μόνο ως πόλεις κράτη και γενικότερα ως κρατίδια καταφέραμε να λειτουργήσουμε εμείς οι Έλληνες αν μείνουμε στην Ζωή του Αθηνοκεντρισμού όπου γίνεται εισαγωγή πολιτισμού απο έξω προς όλη την χώρα αντί να συμβαίνει το αντίθετο τοτε θα βουλιάξουμε μαζί με όλο το καράβι του σημερινού πολιτισμού.

Ας αφήσουμε κάθε περιοχή να παράγει πολιτισμό να ζήσει όπως θέλει να μεγαλώσει και να εκπαιδεύσει τα παιδιά της, η μαζικοποίηση που καταφέραμε στην παιδεία την υγεία την αστυνομία και την πολιτική μας έκανε σκουπίδια και ουραγούς.

Μπορούμε να γίνουμε στολίδια αρκεί να χωριστούμε σε περιφέρειες με δικές τους κυβερνησεις η κάθε μία και μία κεντρική κυβερνηση όχι στην Αθήνα αλλα σε κάποια άλλη πόλη κατα τα πρότυπα της Γερμανίας η οποία βγήκε απο ένα πόλεμο και σήμερα είναι τόσο ψηλά!

Ας Γίνουμε ο εαυτός μας, και οι μηχανές μπορούν να είναι κομμάτι της ζώης μας μόνο οταν είναι απαραίτητες όχι να ζούμε γιαυτές όπως συμβαίνει σήμερα.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ

Δυστυχώς ξεχάσαμε να αγαπάμε, την θέση της αγάπης την πήρε το μίσος, τόση αγάπη να γίνεται μίσος είναι να δακρύζεις.

Δυστυχώς οι δουλειές του μίσους πάνε πολύ καλά, ανοίγει καθημερινά εργοστάσια πόνου και δυστυχίας.

Δυστυχώς ξεχάσαμε οτι η Δημοκρατία χωρίς αγάπη είναι ΑΧΡΗΣΤΗ και οδηγεί στο χάος.

Δυστυχώς ξεχάσαμε τον διπλανό μας και ο διπλανός μας εμάς. Το αστείο είναι οτι μιλάμε για δικτυακές φιλίες και υψηλό βαθμό κοινωνικοποίησης πάνω απο τον καναπέ και έξω γινόμαστε αντικοινωνικοί και αναλωνόμαστε σε διασκέδαση χωρίς ουσία.

Ευτυχώς η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και μπορούμε να αλλάξουμε.
Ευτυχώς η ιστόρια τούτης της χώρας πρίν την τουρκοκρατία έφτιαξε ορισμένες δυνατές αντιστάσεις στο DNA μας, καιρός είναι να φανεί αν δουλεύουν ακόμη, αν όχι ας έχουμε την μοίρα που μας αξίζει.

Telio!

http://www.youtube.com/watch?v=JZfG9GVzlkE&feature=related

Friends!

If you have time please sent me your opinions of how we can get our world out of the economic problems and make it spin again!

thanks!